عشق یعنی پرواز

امروز به ناگاه خواستم از شهید بهشتی (ره) در وبلاگم یاد کنم و دلم نیامد ننویسم، همانطور که هم حضرت امام خمینی(ره) و هم حضرت آقا فرمودند: ‹‹ بهشتی مظلوم زیست و مظلوم مرد.››

شهید بهشتی مظلومانه زیست چرا که هیچکس جز امام(ره) و چندی از یارانشان به والایی و بزرگی وجودشان پی نبرد و چه حرفها و تهمت هایی که به ایشان نسبت داده نشد و او سکوت کرد تا مبادا دل امام و ملت بیش از این خون شود و انقلاب صدمه ببیند...

بهشتی مظلومانه شهید شد، همراه هفتاد و یک تن دیگر از یارانشان. آنان که دغدغه اسلام و انقلاب را داشتند، آنانی که همیشه پایشان را جای ولیشان گذاشتند و آنانی که نبودشان همیشه احساس میشود؛ رفتند ... آری رفتند و به هفتاد و دو تن شهید کربلا پیوستند و کربلایی شدند...

بهشتی مظلوم بود، چرا که تا بعد شهادتش ملت هم او را نشناختند...

ولی با شهادتش خاری شد در چشم دشمنان اسلام و انقلاب؛ همانطور که امام فرمودند اگر بهشتی شهید نمیشد هیچکس به خیانت هایی که در حق وی شد و توطئه هایی که بر علیه او بود پی نمی برد. و خیانت منافقین به ملت تا این حد آشکار نمیشد.